همه افسانه

پنج‌شنبه 14 دی‌ماه سال 1391

 

چون پیر مغان دید که مستسقی آبم  

 

بنمود پیاپی دو ســـــه پیمانه شرابم 

   

تا حشر خــــــراب از اثر باده‌ی نـــابم  

 

نبود بـه کسی حـــال سؤالات جـوابم
 

 جز با می و میخانه 

 

 

پ ن : 

چون از اثر باده شــدم بی‌خود ومدهوش
زد مهر سکوتم به لب و گفت که خاموش
گردید سراپـــــای وجودم همه چون گوش
حرف دو جهـــــان از نظرم گشت فراموش
چون بُد همه افسانه 


نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
پست الکترونیکی :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد